Leer meer over Ayurveda en hoe je dit kunt toepassen op jouw unieke kind! Vul hieronder je gegevens in en check je mail!
...en vooral moeder van twee gevoelige én compleet verschillende kinderen die mij elke dag laten zien dat er geen 'standaard' kind bestaat en dat elk kind iets anders nodig heeft.
Grappig genoeg dacht ik voordat ik zwanger raakte en zelfs tijdens mijn zwangerschap, dat ik ontzettend goed was voorbereid.
Geen seconde stond ik erbij stil welke impact de geboorte van mijn baby zou hebben.
Ik had een diploma Pedagogiek op zak en wist precies hoe ik het ging doen met mijn eigen kleintje. Eigenlijk vooral wat ik niet ging doen: wat ik bij al die ouders tijdens mijn studie en stages mis zag gaan.
En dan ben je ineens moeder en trekt het ouderschap zich precies niets aan van al die studieboeken.
Geen enkele baby komt met een handleiding ter wereld. Was dat maar zo. Het had mijn eerste jaar als kersverse moeder in ieder geval een stuk gemakkelijker gemaakt.
In 2017 werd ik voor het eerst moeder.
Ik zie mijzelf nog zo zitten. In een ziekenhuisbed, onder het tl-licht en met een pasgeboren baby op mijn arm. Mijn gezicht opgezwollen en ogen op standje ‘moe maar voldaan’. De geboorte van mijn eerste kind was intens, maar o wat was ik gelukkig met hem.
En tegelijkertijd werd ik, in datzelfde moment, overvallen door het besef van de enorme verantwoordelijkheid als ouder.
Het moment waarin ik voelde: alles wat ik vanaf nu doe, heeft invloed op mijn kind.
Het was maar goed dat ik toen nog niet wist dat mijn baby na een paar weken non-stop zou gaan huilen.
Dat gebeurde niet plotseling, maar het huilen bouwde zich vanaf vijf weken wel steeds sneller op. En wij als kersverse ouders hadden geen idee waarom. Kwam het door de bevalling? Had hij ergens last van? Deden wij iets verkeerd?
Hoe onrustiger onze baby werd, hoe onrustiger en onzekerder ik mij voelde in het ouderschap.
Het is een enorm machteloos en eenzaam gevoel als je baby onrustig is of veel huilt en je niet weet wat je kunt doen zodat hij zich beter gaat voelen.
Het enige wat ik moest doen, is zorgen dat mijn baby tevreden en gelukkig kon zijn, maar dat leek mij niet echt te lukken.
Het ging dus helemaal niet zo gemakkelijk.
Natuurlijk is het zo dat elke ouder zijn of haar baby nog moet leren kennen en dat dit met vallen en opstaan gaat.
Maar als je baby onrustig is of veel huilt, zoals de mijne, dan voelt die zoektocht ineens een stuk meer beladen.
Het is ondertussen mijn ervaring dat de onrust of het vele huilen (ofwel de gevoeligheid van een baby) vaak niet alleen komt, maar ook kan zorgen voor lastig slapen, gevoeligheid voor voeding, moeite met het verwerken van prikkels, op een ander tempo ontwikkelen dan ‘gemiddeld’ en veel spanning in het lijf.
Dan is het geen ontspannen leren kennen van elkaar, maar pure noodzaak om erachter te komen wat jouw baby nodig heeft.
Wel voelde ik direct heel sterk dat mijn baby niet zomaar huilde.
Hij probeerde ons iets te vertellen, maar wat? Heel vaak werd er tegen ons gezegd dat hij ‘gewoon’ een huilbaby was.
Met vallen en opstaan (en vooral heel veel op eigen houtje uitzoeken) kwamen we erachter dat er meerdere lichamelijke oorzaken waren voor de onrust bij onze zoon: koemelkallergie, reflux én het kiss-syndroom.
We veranderden zijn voeding en er kwam meer rust in ons gezin, maar daarmee waren we er nog niet.
Hij bleef een gevoelige en temperamentvolle baby, die meer nodig had dan de ‘standaard’ adviezen en een ‘standaard’ ritme.
En nog steeds, ook al is hij bijna een tiener.
Ik was op een gegeven moment zo druk met vergelijken en het zoeken naar antwoorden, dat ik vergat om te kijken naar wie er recht voor mijn neus in zijn bedje lag.
Vier jaar later werd onze dochter geboren.
Een ander verhaal maar met dezelfde onrust en vooral één conclusie:
Ieder kind is anders en heeft iets anders nodig.
Hoe vaak er ook wordt geschreven in boeken dat dit dé methode is voor een gevoelige baby of dat je met een paar tips je baby kunt leren doorslapen; er bestaat geen algemene manier van opvoeden dat voor elk kind werkt. Ik kan het niet vaak genoeg benadrukken.
Dat was mijn grootste struggle in het eerste jaar als moeder van een onrustige baby.
Overal waren schema’s en lijstjes over hoe een baby zou moeten slapen, eten, spelen en wakker zijn. Ik kreeg heel vaak adviezen van anderen, waarvan ze overtuigd waren dat het ons ook ging helpen.
Ik verslond opvoedboeken en luisterde de ene podcast na de ander. En die adviezen of schema’s werkten vervolgens nooit.
Heel vaak dacht ik dan: Hoe kan het dat het bij anderen wel lukt, maar bij ons niet? Wat doen wij verkeerd?
Het voelde alsof er heel veel druk op mij als ouder lag om het goed te doen. Vooral omdat mijn baby veel huilde en onrustig was, terwijl het bij anderen zo vanzelf leek te gaan.
Ik was op een gegeven moment zo druk met vergelijken en het zoeken naar antwoorden, dat ik vergat om te kijken naar wie er recht voor mijn neus in zijn bedje lag.
Er kwam pas échte rust in mijn gezin...
...toen ik alle adviezen, theorieën en methodes losliet en ‘gewoon’ ging kijken naar wat mijn kind deed.
Hoe mijn kind reageerde en hoe mijn kind zich voelde. En nog, is dit de manier waarop ik het beste kan aansluiten bij mijn beide kinderen.
Ook nu vraagt elke leeftijd en elke (ontwikkel)fase waar iets anders van mij als ouder. Waar ik eerder een boek zou pakken voor het verlossende antwoord, is het ouderschap voor mij zoveel gemakkelijker geworden:
Mijn kind laat mij precies zien wat ik moet weten. Ik hoef alleen maar te kijken.
Mijn zoektocht om mijn kinderen beter te leren begrijpen hield niet op bij de babytijd en bracht me jaren later bij Ayurveda. Daar ontdekte ik een manier van kijken die precies paste bij wat ik als kersverse moeder nodig had gehad.
Namelijk dat iedere baby wordt geboren met een eigen natuur, een eigen temperament en een eigen manier van in balans zijn.
En dat mijn probleem niet was dat ik de juiste methode nog niet had gevonden. Het probleem was dat ik bleef zoeken naar een antwoord die voor elke baby zou moeten werken, terwijl mijn kinderen daar helemaal niet om vroegen.
Zij vroegen niet om een algemene opvoedmethode of een standaard slaapschema, maar om gezien te worden in hoe ze van nature zijn en wat ze van nature nodig hebben.
Ik ontdekte ook dingen die ik eerder niet zag. Mijn belangrijkste inzicht was dat ik zo gefocust was op wat er speelde bij mijn kind, dat ik vergat dat mijn kind ook verbonden is met mijn energie.
Dat niet alleen het karakter en de behoeften van mijn baby belangrijk waren, maar ook mijn eigen emoties en hoe in balans ik mijzelf voelde.
En óók: hoeveel patronen en overtuigingen ik in mijn eigen leven aangeleerd had gekregen en deze onbewust meenam in het ouderschap.
Elke baby is anders
Elke baby wordt geboren met een unieke natuur. Die natuur beïnvloedt hoe een baby slaapt, voelt, leert, speelt en reageert op de wereld om zich heen.
Wat voor de ene baby werkt, werkt daarom niet automatisch voor het andere.
Een baby begrijpen begint met zien wie jouw baby van nature is.
Er bestaat geen 'standaard' opvoeding of 'standaard' ritme dat voor elke baby werkt.
Wat bij de ene baby rust geeft, kan bij een ander juist meer onrust geven.
Elke baby heeft eigen kwaliteiten, uitdagingen, gevoeligheden en behoeften.
Ook twee baby's die beide onrustig zijn of veel huilen. Zelfs al komen deze baby's/kinderen uit hetzelfde gezin.
Daarom bestaat er geen opvoedmethode die voor elke baby of ieder kind werkt.
Wat een baby nodig heeft, hangt altijd af van de baby zelf.
Jouw eigen blauwdruk bepaald hoe je naar je baby kijkt en hoe je zijn of haar onrust ervaart.
Je kijkt als ouder nooit volledig neutraal naar je baby.
Je eigen jeugd, ervaringen, overtuigingen en karakter kleuren hoe je naar je kind kijkt.
Net als jouw baby, heb jij ook een eigen ware natuur.
Een unieke blauwdruk, waardoor bepaalde eigenschappen of gedrag van je baby makkelijker of juist moeilijker te begrijpen zijn.
Bewust worden van die bril helpt om je baby echt te zien zoals hij of zij is.
Kinderen zijn onderdeel van de natuur
Hoe ze zich gedragen, voelen en bewegen wordt beïnvloed door de natuur in zichzelf, maar ook door de natuur om hen heen.
Juist daarom kunnen simpele natuurlijke remedies soms meer verschil maken dan de manier van opvoeden. Vaak zit de oplossing dichter bij de natuur dan je denkt.
Zien geeft kracht
Ik heb zoveel getwijfeld, nagedacht en ik heb mij als moeder ontzettend onzeker gevoeld toen mijn baby zo onrustig was en constant huilde.
Me zo vaak laten bëinvloeden en leiden door mijn omgeving, terwijl ik van binnen voelde dat het niet het juiste was.
Het was achteraf niet nodig om al die boeken door te spitten en urenlang te googlen naar het 'juiste' antwoord.
Door mijn kind te zien, gewoon bewust te zitten en te kijken naar mijn kind (in verschillende situaties) door een Ayurvedische bril, kwamen de antwoorden vanzelf.
En door te leren over de blauwdruk van mijn kinderen, wist ik steeds beter welke opvoeding, maar ook leefstijl, ritme en voeding het beste bij hen pastte.
Ik voelde hierdoor weer meer vertrouwen en kracht in het ouderschap.
Ik durfde weer te vertrouwen op mijn eigen intuïtie en keuzes als moeder.
Niet omdat ik het toen allemaal verkeerd deed, maar omdat ik zie en ervaar hoeveel houvast deze manier van kijken kan geven in een kwetsbare periode waarin je baby onrustig is of veel huilt en je vaak twijfelt of je het wel goed doet.
Wanneer je baby veel huilt, moeilijk tot ontspanning komt, onrustig slaapt of zich anders ontwikkelt dan je had verwacht, kan het ontzettend lastig zijn om te weten wat je moet doen.
Je wil zo graag begrijpen waarom je baby onrustig is.
Maar dit betekent (gelukkig) niet dat je nog harder op zoek hoeft naar antwoorden, zoals ik in eerste instantie deed.
Want voor je het weet ben je vooral bezig met wat je baby volgens schema’s, lijsten, boeken en anderen zou moeten doen.
En zie en voel jij hierdoor steeds minder goed wat jouw eigen baby jou precies probeert te vertellen.
Daar wil ik je bij helpen.
Niet door je nog meer algemene adviezen te geven (juist niet), die vaak alleen maar meer verwarring geven.
Maar door écht te leren kijken naar jouw baby.
Ik geloof dat we een baby niets hoeven te leren, maar dat een baby vanaf het allereerste begin al laat zien wat hij nodig heeft. Het is alleen zo lastig om dit te zien als je wordt overspoeld door de onrust en het vele huilen van jouw baby. We hoeven niet te zoeken naar antwoorden buiten onze baby of onze eigen intuïtie als ouder.
Wat wij mogen doen is kijken, luisteren en vertrouwen op jouw baby te vertellen heeft.